ziek-zijn is iets ergs,
maar ziek-zijn en niet beter worden is veel erger.
Hopeloze gedachten,niet weten hoe het verder zal gaan,
steeds moet ik eraan denken
en dan valt me weer een traan.
Elke dag denk ik aan het verleden,
hoeveel dingen we met elkaar deden.
Het doet zo'n pijn,pijn aan mijn hart,
wat te doen ,het lijkt allemaal zo zwart.
We willen je niet kwijt,het doet me allemaal zo'n spijt.
Je moet nog zoveel zien,
je moet nog opa worden bovendien.
Je was zo tevreden met je leven,
maar daar is niet veel meer van overgebleven.
Dit is de Harmonie waar mijn vader al 27 jaar lid van was dit was een deel van zijn leven.
Deze Harmonie is in oktober Landskampioen geworden
waar mijn vader helaas niet meer aan mee kon doen omdat hij toen al erinstig ziek was,maar hij was er wel heel erg trots op.
Dit zijn de vakantie's waar we met zijn alle heen zijn geweest.
Schwartzwald is mijn vaders favoriete plaats waar hij al ongveer 11jaar heen ging.
Trier is zijn laatste vakantie geweest waar we in november nog met zijn allen zijn geweest.
mijn papa had longkanker en heeft ons 1 januari 2006 moeten verlaten.En we hebben heel erg veel verdriet.
Hier zijn een aantal site waar jullie misschien iets aan hebben.
Heel veel sterkte voor die gene die hetzelfde mee moeten maken.
als je echt van iemand houdt
iemand alles toevertrouwt
een die echt weet
wie je bent
ook je zwakke plekken kent
die je bijstaat en vergeeft
een die naast en in je leeft
dan voel je pas wat leven is
en liefde geven is!